06-01-10

Vrouwen aan de macht.

Ik schrijf niet meer voor de krant, ik schrijf voor mezelf…

 

“Geduld, vrouwen leven met geduld. Het geduld dat vrouwen hebben voor de baby’s,  de baby’s die uit henzelf komen.  Uit al die vrouwen die altijd zo goedgelovig zijn, want wie ligt er altijd vanonder? Wij, wij vrouwen… We worden platgedrukt onder dat vieze, bezwete lichaam vol vet. Al die mannen doen natuurlijk niets aan dat vet, het maakt niet uit hoe zij eruit zien, maar als een vrouw er slecht uitziet…

 Vrouwen, wat zijn wij? Zijn wij wel de juiste mensen op deze aarde die hier de kinderen krijgen? Verdienen wij dit? Wij moeten het meeste pijn lijden, wij moeten schoonmaken, wij moeten negen maanden lang zonder alcohol, zonder vrijheid en meest van al, we zijn vastgeketend aan onze vette, bezwete, harige venten. Wij zijn benadeeld, gediscrimineerd. Zien ze dan niet dat wij ook eens vanboven willen liggen? Dat we willen gestreeld worden, niet diep “gepakt”. Zien zij dan niet dat wij hier de supervrouwen zijn? De supervrouwen met macht!”

 

Ik  heb al teveel gezien, teveel gedacht en teveel gedroomd. Het was genoeg, ik ging actie ondernemen! Het werd tijd dat dat eens kwam, actie. Eindelijk eens wat verdomde actie. Geen actie zoals de vieze mannen denken, maar goede actie. Brave actie. Geen hijgende, kreunende actie.

Ik, Lilith, had actie nodig, de mensenlevens reddende actie! Er waren genoeg dienaars van de hel die mij het leven zuur konden maken, maar ze durfden niet, bang om mijn nageltjes te breken. Ik was zelfs niet eens bang om mijn stomme nageltjes te  breken en al die mannen bleven lachen, die supermannen: “Een vrouw kan geen wereldheerser zijn!” Blabla, zelfs mijn opdrachtgever van de krant was het vertrouwen al in mij verloren, maar ik… Ik had dat vurige supervrouwvuur nog in mij branden!

 

Dus er kwam actie, veel actie. Vannacht werden het eens de mannen, de mannen en hun handen. Niet de vrouwen die vanonder lagen. Ik ging op pad, baande me een weg door het donker, richting de hoerenkotjes. Ik zwaaide naar de halfnaakte vrouwen achter de ramen. Arme, arme vrouwen. Al die vieze mannen zonder affectie, die lust hadden in goede, harde, zware, wilde seks. Beesten waren het, harige dikke beesten. Hiertegen moest ik opkomen, het moest. Eerst ging ik alle hoeren interviewen van hoe ze zo laag konden vallen. De meeste door loverboys, ik kon het niet geloven. Door jongens, die zich voordoen alsof ze van hen houden. Ik wist genoeg, houden de mannen eigenlijk wel van ons? Ik had nog een appeltje met hen schillen, alle Adams zouden boeten.

 

Ik schreef een artikel over hoeren, loverboys en alle Adams die ermee te maken hadden. Hoe de hoeren verkracht werden door de loverboys zodat ze in dat cultuurtje terecht kwamen, hoe ze van hun familie weg werden gehaald, hoe ze drugs gebruikten om de pijn te stillen. De pijn die ze kregen door hun lichaam zo te verkopen aan die vieze, naar affectie zoekende mannen. Toen ontdekte de wereld algauw dat vieze hoerenwereldje, maar de politie kon er niet echt mee lachen. Meer nog, er kwam een rechtszaak. Een rechtszaak omdat ik verkeerde woorden heb gebruikt in mijn artikel. Dan durven de mannen nog te zeggen dat vrouwen evenwaardig zijn? Want wat was de rechter natuurlijk ook weer? Een man. Een levensechte man. Ik was teleurgesteld, ontgoocheld omdat de mensheid mijn boodschap nog steeds niet begrepen had. Ik vloog de gevangenis in. Dat deed het vuur in mij alleen maar harder branden dan voorheen.

                       

Ik deed alles om uit de gevangenis te geraken: ik begon te roepen tegen de politiemannen dat het onterecht was, ik haalde mijn beste vrouwelijke charmes naar boven, ik verkrachte de cipiers. Niets hielp. Ik werd gediscrimineerd. Ik was het allemaal beu.

 

Ik heb mijn jaren uitgezeten, 3. Toen ging ik laten zien dat vrouwen, echte vrouwen, supervrouwen zijn. De rest was allemaal gezever. Ik had al 3 jaar kunnen denken over een plan; mijn plan. Ik wist wat ik moest doen. Ik werd de slang, het serpent. Deze keer gingen er koppen rollen. Ik ging zorgen voor een grote bijeenkomst waar veel mannen gingen samenkomen, zo’n grote, perverse samenkomst, voor grote, dikke, harige, welgevormde mannen zonder spieren. Eens ze daar waren, dachten ze dat ze mooie vrouwen met mooie rondingen gingen zien, maar integendeel…

Daar stonden ze dan, die dikkerds. Niets wetend met zen allen op een hoopje, smachtend naar een stukje bloot vlees. Het werd teveel, ze gingen boeten; ik drukte op de rode, grote, ronde knop. De mannen zagen eerst een reuze slang en al juichend, want er gebeurde eindelijk iets, wachten ze vol ongeduld op die stukjes bloot vlees. Het enige wat ze zagen was de slang, die rustig zijn bek opende en er kwam een geluid, alsof er iets rolde. Er rolde een reuze appel uit haar bek en al vlug rolden de mannen hun hoofden ook. Het was gedaan, supervrouw had weeral gewonnen.

21:04 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-11-09

verhaal voor nederlands

Rozen druppen van de ruit, als tranen. Bloederige tranen. Tot ze vallen in het tranendal, zoals al drie jaar. Vol van leegte en ik die jou mist, tot in het diepste puntje van mijn ziel.

 

Hoi!

Waarom begint iedereen met dat? In het midden van jouw leven zei jij ook nog hallo. Zelfs nu nog, als ik naar je staar in de spiegel. Ik zie je overal, grote reus. Voel je handen op mijn schouder, die me duwen. Steeds dieper. Ik snap wat je aan het doen bent, maar ik kom niet. Ik laat niet iedereen zitten voor jou en al zeker niet voor zo’n ziekte die je vanbinnen opvreet, je ogen er geel uit laten zien en je haren doen uitvallen om je te laten genezen. Want na dat alles hebben je ons toch wel mooi laten zitten, hé? Natuurlijk zijn we mooi, jij hebt ons gemaakt en ons jouw leven gegeven. Je hebt ons laten zien wat kleine dingen zijn. Je hebt ons adem gegeven als we op die net iets minder comfortabele manier uit jou kwamen. Je hebt ons geholpen om ons te vullen met voedsel, zelfs toen je wou stoppen. Misschien zijn we te ver gegaan, te ver boven de grond. Te vlug beginnen vliegen. Zoals ze zeggen: je weet pas wat je hebt als het weg is. Ben jij weg dan? Ben jij weg? Waarom zie ik je dan? Waarom ben jij dan de weerspiegeling van mijn tranen? Waarom ben je dan de vechtende vitamine in mijn ziel? Want dat doe ik; vechten voor herinneringen die stilletjes aan worden opgevreten door de tijd. Smakelijk, vol gesmak. Het geluid maakt me gek. Er knaagt écht iets aan mijn geweten en mijn gevoelens lijden eronder. Ze missen jou, jouw handoplegging op mijn schouder, jouw schaterende lach en jouw glinsterende ogen. Ze voelen de leegte en hun tranen beginnen in me te overspoelen. Dit betert niet met de tijd, het wordt slechter. Alle mensen hebben ongelijk, want hoe dieper ik in mijn levensgronden graaf, hoe harder ik je nodig heb en op de duur zak ik door. Ik zak tot aan de andere kant van de wereld. Tot aan China, mama.

 Mama … Is de leegte normaal? Heb je gelijk? Is dit wat het leven brengt? Of net niet? Moet ik dieper graven? Graven tot ik net in China zit? Graven tot jouw stukje hart in mijn ziel? Jouw onbreekbare hart, je harde hart. Wat als ik verkeerd graaf? Stel dat ik leegloop en geen mens me meer kan vullen? Blijft alles dan nog de moeite? Blijf ik dan nog heel? Tot de dag dat ik iedereen moet achterlaten? Laten zitten, zoals jij hebt gedaan?

Ik stond voor je, gaf je mijn hart, maar je vloog. Je ging vliegen, als een vogel naar het zuiden. Alleen… Je kwam niet terug. Kom je nog? Kom terug, terug naar mij. Vul mijn hart, tot ik sterf, blijf mijn hart hervullen met herinneringen. Wees de frisse bries aan de zee en laat me gek worden. Laat me gek doen, zoals jij altijd deed. Laat de gevechten in mijn hart stoppen, maak me rustig. Waarom doe je niks? Waar ben je? Leef en geef me mijzelf terug. Kom! Je bent weg, hé? Ver weg van mij. Ach, weet je…

Ik zal stoppen met je te missen. Je bent niet meer leeg in mijn hart. Mijn hart is terug hervult, als een drankautomaat. Het is gedaan, het hoeft niet meer.

Daag, zoals op het einde.

 

20:03 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-04-09

citaat van de dag.

"Gisteren op een benauwde, drukbezochte receptie trof het mij hoe dankbaar wij moeten zijn dat de mensen kleren dragen."

- Adriaan Roland Holst Nederlands schrijver 1888-1976
uit: Kort (1967)

15:17 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-04-09

Gedichtenwedstrijd !

Hoooooooooi allerliefste medebloggertjes. Zoenen

 

Hoe gaat het daar aan de andere kant van de pc? Aan deze kant alles tiptoppie! Naja, alle mensen die mijn blogje toch zo'n innieminnie klein beetje volgen, zullen weten dat ik heb meegedaan met een gedichtenwedstrijd, eeeeeen ik was derdes! Astrid was toch wel fier op haar eigen (;

want; eerst dacht ze dat ze niets ging winnen, want dan vroeg iemand of de winnaars een uitnodiging hadden gekregen, en dat zou zo zijn geweest, en ik had er geen gekregen, dus ja, ik wist al dat ik niet gewonnen was - maar ik hoopte toch nog wel, want dat doe je altijd ;D - en dan kwam ted van lieshout, heeft die nog een leuk verhaaltje verteld & getekend enzo voort & verder (; - en daaaaan was het uitreiking en ineens zeggen ze mijn naam; en mag ik naar daar gaan. OP het ppodium. hihi, adrenaline man (of vrouw)  -  hardstikke leuk wel ! nouja. ik heb een boek gewonnen - & een schrijfsessie; om beter te leren schrijven enzo, met een auteur; luc descamps. ik ken hem al, hij is al eens een schrijfsessie in onze school komen brengen, nou, hij is wel goed, maar, volgens mij heeft hij nog geen gedichtenboek geschreven, wat ik zeer betreur, ach ja (; - je kan niet alles hebben ! -

 

+ tomorroooooow ga ik helpen op de praktijk in hove, ik ga secretaresse spelen, hopelijk kan ik de eerste zin nog fatsoenlijk uitspreken, mwuahah? (; nou, ik hoop dat het leuk word, maar zal wel (: beter dan hier thuis zitten, jha, ik weet het, het is schandalig, ik zit me al heel de week thuis te vervelen.. Naja (: buiten vandaag ! ben ik gaan shoppen; moaar ; ik hou het weer eens voor bekeken,

doeeeeeeei !

schip ahoi piraatjes! 

20:07 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-11-08

Astridje haar domheid slaagt weer toe!

Nou, zoals alle 'blogvolgers' van mijn blog wel zullen weten, dat ik mee ga doen aan een gedichtenwedstrijd.
Ik had er erg aan gewerkt enzo,
ik had het echt helemaal af, en dan lees ik het papier nog een keer,
en blijkt het dat het een ander thema is Hebberig
Nou, ik was erg vermoeid en ik kon zelf wel huilen..
Wauw,
ik had er zooooo lang aan gewerkt, en dan is dat werk helemaal voor niets!
Fijn is toch anders,
maar ja, zoals kinderen dat moeten heb ik maar 2 andere gedichten nog bijgemaakt, maar, allebei
zijn ze niet even goed als datgene dat ik eerst had.
ik zal mijn beste [die ik waarschijnlijk ook af zal geven] even tonen ;)

Dromen over levens

                  

Zal ik ooit kunnen vliegen ?

Vliegen zoals een vrije vogel in de lucht?

Zwaaiend met de vleugels,

lachend in de wolken.

 

Zal ik ooit kunnen leven?

Leven zoals een prinsesje leven kan?

Dansen in een jurkje,

galant in een gouden paleis.

 

Zal ik ooit kunnen dromen?

Dromen zoals sterren dat kunnen?

Vallend in het heelal,

fonkelend tussen de planeten.

 

Zal ik ooit kunnen kloppen?

Kloppen zoals mijn hart dat kan?

Kloppend in mijn binneste,

Boemend voor jou.

Vertel me wat u ervan vind!


                                                    

08:21 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-11-08

probleempjes, HULP gezocht hierzo!

& ja hoor,

ik schrijf nog altijd gedichtjes! :) Ik heb een enig probleempje nu, ik ga meedoen aan een wedstrijd, zoals vorig jaar, maaaaaaaaaaaaaaaar, ik heb een beetje hulp nodig, ik zou graag weten wat jij denkt dat er gebeurt in dit gedicht & welke zinnen je goed vind & welke niet.. Het zou me ontzettend helpen!

Hier is het gedichtje;

 

 

Gevangen in haar binnenste,

binnen achter de spiegel.

Ze laten het laatste woord

achter haar aan huppelen,

die spoken.

Ooit zal het haar vangen.

Tranen van glas zullen haar snijden,

bloed zal sijpelen en

een rode spiegel vormen.

Tot de spiegel breekt

en ze gevangen zit in vrijheid,

te veel vrijheid van die spoken…

zeg wat je denkt! :)

17:30 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-10-08

Gemis, missen, gemis.

Hoaaaaaai! [Dat is zo iets wat ze tegenwoordig veel gebruiken, zoiets als hoi, maar toch nog vrij Vlaams :)]

Maar, acht, buiten even dat "uitleggingske". Harde realiteit nu. Ik heb weze lezen op mijn mama haar blog, en ja, ik weet dat ik het niet mag, en dat het zo raar is. Maar toch doe ik het, omdat ik eigenlijk toch wel wil weten wie ze was, wat ze deed, en zo. En dan kom je te weten dat ze zich eigenlijk  anders voordeed, tegen ons dan. Ja, soms werd ze wel eens boos, maar dat doet elke ouder toch? Ja, soms hebben ouders een slechte dag, maar dat hebben kinderen ook. Wij zijn ook weer een uitzonderlijke familie, want wij hebben nooit.. nee, wij deden nooit van die spannende uitstapjes, want mama voelde zich altijd ontzettend moe & slecht enzo. Maar uiteindelijk heeft die moeheid dan ook nog eens niks uitgehaald, en dat is zo ontzettend stom. Maar, mijn mama was thuis altijd vrolijk, en ze kon zo goed luisteren, zoals mama zo goed kunnen, en ze kon zo mooi lachen... Maar, het allerergste is, dat we niet zo goed wisten wie onze moederfiguur was. Erg, eigenlijk niet? Maar, nu kunnen we er niks meer aan doen. Nee, het is allemaal al weg, en er valt niks meer aan te doen. JAMMER GENOEG zeg ik wel. Maar soms, soms denk ik echt dat mijn zout op geraakt door al dat huilen... Ja, soms denk ik dat echt wel.

09:15 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-09-08

goeie raad van een meisje van 13.

Soms gebeurt er iets in je leven, iets was je niet kunt veranderen. En toch zal je proberen het te veranderen, en dan zal je door hebben dat het eigenlijk nogal moeilijk is. Maar dan realiseer je, dat je eigenlijk moet leven met de kleine dingen, ja, iedreen zegt dat je het moet doen. Nou, als je iets heel erg dierbaars verliest in je leven, gaat het vanzelf. Of, als je leven nog al moeilijk is, dan leer je vanzelf gelukkig te zijn met kleine dingen. Het leven is raar, als je zoiets verliest. Het is gewoon zo.

En natuurlijk zijn er mensen die zeggen: ach, dat is toch helemaal niet nodig gelukkig zijn met kleine dingen. Maar, ooit ga je op een punt komen in je leven  dat het wel nodig is. Dat je dan eigenlijk nog gelukkiger word. Nou ja, als je denkt; maar ik kan helemaal niet gelukkiger worden, want ik ben super gelukkig. Hmm, dan is er eigenlijk toch wel een beetje iets mis. Omdat super gelukkig zijn voor mij niet bestaat vind ik dat er dan iets mis is. Maar, ach, wie ben ik. Ik ben maar een klein meisje dat zegt wat eigenlijk best goed voor je is. Het punt is gewoon; gelukkig zijn met kleine dingen maakt het leven al een stuk gemakkelijker. Maar ja, wie luistert nu ook naar een meisje van 13.

10:22 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

27-08-08

even een helder moment...

Zwaaiend door het licht,

mijn haren doorweekt van de regen,

maar mijn weg vinden zal ik doen,

ik zal blijven lopen,

blijven gaan,

todat het leven lopen gaat,

dan ga ik erachteraan,

lopen door het licht,

door de regen,

om het leven terug te vinden.

 

09:51 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

23-08-08

 

Ik loop over het strand, een leeg strand, alleen het zand en ik, mijn ogen kijken over de horizon, zoekend naar zijn schip, maar ergens diep vanbinnen weet ik al dat het te laat is... Dat de zee het al heeft opgeslokt, en het zal het niet weer uitspuwen als bij pinokio & de walvis... En dan begin ik als een gek te lopen & "HELP" te schreeuwen maar het helpt niets... Ik weet niet wat ik moet doen. Ik ben radeloos, ik wil hem terug, terug in mijn armen, terug mijn hoofd tegen zijn borst kunnen aandrukken, me terug door de sterrenhemel laten zweven... Ik kan dit niet aan.. De zee heeft mijn prins opgeslokt & hij zal hem niet weer uitspuwen... Nooit meer, nooit voor altijd...En dan heb ik door dat ik niks meer kan doen...Het is gewoon gedaan, het moest zo zijn , ik geef me al over God, het is goed, het is over... Ik loop naar het water, ik ren , ik loop & loop, ik kan echt niet meer.. Ik laat me zakken op mijn knieën, ik roep dat ik me overgeef, dat het over is voor mij als het nodig is, dat ik deze straf wel verdien maar echt niet aankan,ik wil dit niet, het is gedaan, het is over, ik kan er niks meer aan doen... En dan komt er een vreemde gedachte opborrelen, dan wil ik dat God me stikt, dat de zee haar water door mijn keel laat doorstromen, dat het weer wordt als vroeger, het is over, afgelopen, finito, mijn leven wordt gedelete... Hoop ik... Nee, wenste ik. Maar dan hoor ik zijn stem, al is het maar heel zachtjes ik hoor hem... Maar toch luid genoeg.. Luid genoeg om te weten dat hij zei dat hij terugkwam... Terugkwam? Wanneer? Ik heb hem nu nodig! NU, vrd0mme.

Maar ik zal wachten, zo lang als nodig is... Want ik denk dat ik.. Ik van hem hou...

08:59 Gepost door Astridje in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

30-05-08

Bijbel

Halloo !

 

Vandaag weer even een heel ander onderwerp , de bijbel !

Mevrouw van GO (Godsdienst)  had ons bijbelverwijzingen aangeleerd , en ik wat ik besefte was  dat ik nogal heel erg werd aangetrokken door het lezen van de bijbel . Dus dacht ik ja , ik moet meteen een bijbel bemachtigen .

Dus vroeg ik aan mijn vader of hij een bijbel had , nee zei hij , je jammer maar helaas , ik begrijp het ook niet , maar ja , buiten mij zijn we niet echt een katholiek gezin.

Maar ja , dan heeft mijn papa een bijbel kunnen bemachtigen , ik was eerst van plan om ineens in de apokalyps* te beginnen maar , dan bedacht ik me ineens dat ik eigenlijk nog niet eens goed  de evangelies ken ,

dus nu is Astridje bezig in de bijbel (het nieuwe testament) &  nu zit ze aan het evangelie van Lucas . Ik vind het best wel intressant , niet dat ik echt zo héél erg katholiek ben , want ja , mij zie je helemaal niet vaak in een kerk ,ofzo , maar , toch , ik vind Jezus een hele facinerende figuur , en Petrus ook , maar je voelt echt de haat die Jezus voor de Farrizeeërs of de Hoog geleerden ofzo.

De meeste verklaren me voor raar , of gek . Ik vind het eigenlijk best wel leuk .

Dikke kuss !

 

 

Astridjee Onschuldig

 

 

*Apokalyps ; Het laatste deel van het Nieuwe Testament , geschreven door Johannes , een leerling van Jezus , het is zeer moeilijk geschreven , en het gaat over het einde van de wereld , er komen zeer veel fantazieën in voor , en  men zegt dat Johannes er een fisioen heeft over gehad , en dat hij daarom er zo over denkt , maar  hij moest ook in zware stress leven , omdat hij leerling van Jezus was , en dat was nogal heel moeilijk voor hem . Hij kon ieder moment  opgepakt worden , daarom denkt men dat de Apokalyps niet echt waar is , maar dat Johannes het gewoon begon te dromen , door de vele stress die hij had . (jaja , ik let op tijdens GO! :))

16:03 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

24-05-08

:)

Heej allerliefste bloggers van mij !

Hier ben ik weer , ik denk dat ik nu eens wat meer ga bloggen , omdat ja , ookal komen de examens deraan . Ik denk zelfs dat het wel gaat lukken , maar ik beloof niets ! Ja , zo hoop ik ook wat meer mensen op mijn blogje te krijgen



Ik heb goed nieuws , de meeste onder jullie wisten wel dat ik gedichten schreef , en als je het niet weet weet je het nu :) & mijn meneer van Nederlands wilt samen met mij een gedichtenbundem maken :) , wel alleen maar om een mooi overzicht te krijgen , maar ik heb het dan toch maar ! Ik vind het wel zeer spannend :) & ja , misschien kunnen we het zelf uitgeven , maar ik denk niet dat het goed zal verkopen ;)

dikke kuss ,



Astridje

08:55 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

11-04-08

11042008

Heej ,

euhmm weeral ff geleden dat je nog wat van me gehoord hebt !

Het gaat helemaal goed met mij , dus  maak je geen zorgen ,

ik heb natuurlijk nog een gedichtje;

 

Ik loop.Over de heuvels , de wegen , de heiden , de paden , de rivieren , de bergen.Ik loop verder. Tot ik het eind niet meer zie. Ik gewoon van de aardbol val. Dat ik zelfs niet meer hoef weg te rennen.Dat ik zelfs die moeite kan laten vallen. Mijn eigen gewicht niet meer voelen . De zorgen mee laten waaien met de zwaartekracht.Ik zweef.Over de zorgen heen.Je ogen . Je liefde.Je zachte ogen ; ze zijn  me ook een zorg.Wat als’k dat nu ook eens kwijt speel?Maar ik laat het vallen.Zelfs jou.Wat moet ik anders.

 

17:05 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-03-08

Ziekjes.

Hallo!

Astrid leeft nog ;) Het is weer even geleden dat ik nog  iets heb gepost.

Astrid is ziek. Gisteren  had ze 38.5 ° koorts . && Moest ze 's nachts overgeven. Nu is ze al heel wat beter. Wat kan een goede nachtrust ook wonderen doen ;}

Gisteren had ik meegedaan aan  een gedichtenwedstrijd. Het jammere was dat ik niet kon gaan zien of ik gewonnen was. Ik was te ziek om erheen te gaan. Maar , ik heb een mail gestuurd naar de mensen die de gedichtenwedstrijd hebben voorbereid . En ik denk dat ze wel willen zeggen wie er gewonnen heeft :) Dus dat komt wel in orde denk ik . Ik zal vertellen of ik gewonnen ben of niet :}

Natuurlijk heb ik nog een gedichtje;

Ogen toe .

 

Gedachten ver weg onder de wateren.

 

Onder de ogen van de wind.

 

 Het ruisen van de zee wiegt me in .

 

 Ik geef me helemaal af aan het zand.

 

Aan de ogen van de duinen geef ik toe dat ik het verkeerd heb gemaakt.

 

 Dat ‘k het gerust anders kan …

 

Heb kunnen …

 

Heb kunnen doen …

  

Met mijn hart kloppend,

 

Mijn hoofd bonkend loop ik naar de zee.

 

Haal ik daar voorzichtjes mijn gedachten uit mijn hoofd.

Geef ze mee met het wiegende water.

 

 Dat ‘k ze  toch voor even kwijt kan zijn …

 Nog een fijne dag!

Knuffels & Kusjes ,

Astridje. 

 

13:21 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

12-02-08

Ikken.

Overgedachten in het Oosten.

Levend denken aan de overschot.Overschot zegt men … 

Overschot tegen mij.

Overschot van de wereld.  Toch vrijblijvend.Denken aan de ‘ik’Wat die ‘ik’ juist is. ‘ikken’ zijn.Dat moet. Zo is het. Nooit de ander ik zijn.Gewoon ‘ik’ zijn. Voor mij al genoeg.

17:32 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

30-01-08

Verhaal.

Ogen van water , tranen van ijzer snijden door haar wangen.Ze geeft geen enkele kick.Ze meent me niet te willen zien.Me gewoon achterlaten als een hond.Me vergeten..Klanken hoor ik niet van haar.Niet eens een oh , wanneer ik haar vertel dat ze meer waard is dan die snijdende tranen.Ze kijkt bebloed voor zich uit.Maar ik vergeet haar gewoon , stap  de kamer uit en de buitendeur moet open...

 Ze wou me niet.Ze vergeet me gewoon.Ik doe met haar mee. & ookal kan zij er niks aan doen ... Geen woorden zijn genoeg om te weten dat ik uit haar hart ben. Mee met de tranen.Ik sta nu in haar wang.Wat ze later ook met een andere jongen zal doen.

Had ik haar maar nooit laten gaan op die weg. Over die grijze lange tegels , dan was ze misschien nooit op haar hoofd gevallen...

12:55 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-01-08

Gedichtje

Ogen dicht.
Zwichten van de gedachten.
Overloop van stroom.
In overvloed van daglicht denk ik aan hem.
Het daglicht doet geen pijn. 
Verderleven in de  roze & blauwe bloemen. 
De blauwe lucht, het helemaal groene gras.
De paarse bomen,de elfjes met regenboogkleuren.
De droomwereld…
Daar leef ik vanaf nu.Niets anders.
Gewoon..Leven in de droomwereld met jou.  
 
Dat is alles wat ik wil.

21:17 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-01-08

Brief 2 naar Anneke Tanneke

 En ik denk aan jou...

Nu juist vandaag.  Al even. Al lang. Kheb jouw brief gelezen. Je kan mooi schrijven vind ik.

Papa heeft het nu pas gegeven. Nu pas realiseer ik eigenlijk dat ik jouw gewoon als Moeder heb gezien dat je eigenlijk anders bent in het echte leven zonder die vreselijke ziekte. Je zou anders zijn geweest zonder die ziekte je zou meer met ons hebben gedaan. Zoals andere Mama's doen. Zo heb ik jou maar een jaar gekent.  Als we nu terug gaan naar die avond waarop ons leven weer een grote storm werd waar we werdenn mee ingeblazen.

Je was opgenomen in dat grote witte huis.Groot. Maar zo klein met mensen enal. Ik had een kadootje meegebracht. Nietsvermoedend gingen we jouw kamer binnen toen  je ons zag was heel je gezicht een straal. Ik gaf  je het kado. Je ogen werden groot en begonnen te tranen als je het zag zo lief vond je het van mij. Maar daarna werd ons leven een hel. Erger nog: er sloeg een bom in . En we lijden pijn.  Jullie (jy en Papa) zeiden dat Mama ging overlijden. Jullie wisten niet wanneer. Maar we wisten dat we der van moesten genieten.  Dat deden we ook... Maar hoe wij dat deden. even er een weekend tussenuit was genoeg. we wisten dat het moeilijk was. Voor jou.

De laatste weken dat jij leefde waren erg pijnlijk. Je zo zien lijden. We wisten dat je ging weg voor altijd. De dag was gekomen donderdag werd je ingeslapen... we moesten afscheid nemen.  En dan nu besef je dat je harder afscheid had moeten nemen. Meer kussen. Meer knuffels. Gewoon je ogen zien was al genoeg.Gewoon in jouw ziel kijken. Jij & ik  samen gewoon Wy. Wij is nog niet kapot. Wij is er nog steeds maar vanaf een afstand. Jouw zal ik nooit vergeten.

Net zoals er op het kado stond :

Een dochter is gewoon een klein meisje dat later je beste vriendin word.

Altijd...

De Knuffels & kusjes die je nog niet had...

Astrid

P.s.: haar blog: Anneke Tanneke

19:33 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

02-01-08

Verre.

Witte vogels.

Zwarte lucht.

Rode wolken.

Blauwe regen.

Weiland in het verre.

Verre leven maken , andere levens.

 Dichtbij maar ver.

Over vuur , over aarde zal ik lopen .

Naar het verre .

Verre leven maken.

Voor andere levens.

Niet ik.

Maar verre.

Verre gedachten.

Verre gedachten in het verre.

Leven doe ik al.

Ik voel het al,

ik zie het al in het verre.

19:26 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-01-08

Gelukkig Nieuwjaar!

 Hallo,

 Ik wens jullie allemaal een zeer gezond en hele gelukkig nieuwjaar waarbij Oorlog & Ruzie & Ongeluk 3 onbekenden mogen zijn  Smile

Knusjes en kuffels Cool

 

Astridje

09:57 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-12-07

MERRY CHRISTHMAS :D

Iedreen een Prettige Kerst Toegewenst ;)

KERST

Geniet ervan :)

Kijk ook even naar mijn vorige berichtje alvast bedankt :)

Kerstkusjes,

Astridje

08:09 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-12-07

1001 Liefdes.

Hallo Smile

Ik doe mee aan een wedstrijd namelijk 1001liefdes

 En ik  moet stemmen verzamelen ,

Als ik de meeste stemmen heb dan  kan nik in een boek komen.

1001liefdes is een site voor een boek .

In februarikomt het eerste boek uit met 100 verhalen/gedichtjes.

Ik heb meegedaan en ik zou het erg op prijs stellen als jullie op mij zouden stemmen.

IK zal even uitleggen hoe het moet natuurlijk.

 je gaat naar de site : www.1001liefdes.be

Dan klik je op ga binnen in de site.

Als je dat hebt gedaan met je even wachten en dan kom  je by de homepagina je ziet linksonderaan lezen staan klik erop.

 dan kom je by de sterrenhemel uit als je daar bent uitgekomen zie je vanboven staan ; sorteren. Klik erop

klik dan meteen op  schrijver A-Z

 Dan zie je allemaal letters staan onder de letters staan sterren.

Je gaat kijken onder de H tweedes vanonder zie je Hoornroosje staan.(dat ben ik dus)

Waarschijnlijk zie je er 3 .neem  de tekst van droomjongen. Klik erop

 

en dan zie je stemmen klik erop.

 

 Euh , ik hoop dat veel mensen  op mij willen stemmen je kan meerdere keren stemmen dus je  kan kiezen

 

 HEEl erg bedankt!

xxx'Astridje

12:22 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

07-12-07

Ze Zou...(Anneke Tanneke)

 Hallo,

Vandaag Zou Mama 41 zijn geworden als ze teminste kon , we gaan vandaag naar haar graf , wil je haar nog wat vertellen?  stuur het me op ..

Ik print het af en  leg het op haar graf..

Nog even een gedichtje voor haar ;

Schuddend gras,

gevallen bomen,

geplette bloemen,

zwarte lucht met grijze wolken,

maar daar een holte..

Een put,

daar zat ik...

De hemel word blauw,

Roze bloemen dwarrelen neer,

een hand vormend komen ze naar me toe..

 

Schuddend gras,

gevallen bomen,

geplette bloemen,

zwarte lucht met grijze wolken,

maar daar eeen holte...

Een put..

En daar , daar zat ik...

 

xxx Astridje

 

11:06 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

04-12-07

Wolken onder water.

 Heey,

Vandaag heb ik weer een gedicht geschreven eentje die ik het mooiste vind van al mijn gedichten of toch ongeveer ;)

Wolken onder water.

Waar eers de zon scheen,

witte wolken naast waaiden,

glinsterende sterren glimde,

magische feeën in rondzweefden,

de lucht altijd blauw was,is nu voorbij...

De lucht is muffig en grijs,

 de feeën vallen op de grond,

 de sterren zijn doorweekt,

de zon heeft het te koudt,

 de wolken staan onder water...

Jouw ogen zijn  verwelkt..

Ik heb er nog 1tje maar die is voor de volgende :)

 

xxx en nog een fijne week en  succes coor degene met exames :)

 

xxx' Astridje

17:50 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

25-11-07

Ogen Dicht..

Ogen dicht...

Zweven door de lucht...

 Dromen over sterren..

 Roze lucht..

 Denkend...

Denkend aan het echte leven...

Nu even heb ik geen leven daarbuiten..

Is Het daar stil...

Niet echt voor mij..

Maar toch blijf ik zweven door die lucht...

Door de sterren...

Pik ik soms een ster mee...

Voel ik me zalig vanbinnen...

 Ogen Dicht...

Ooit komt alles goed...

 

rozelucht

10:12 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

24-11-07

Je zal..

Je zal blijven..

Je zal Leven...

Je zal Mogen..

Je zal moeten..

Je zal Dood gaan..

Je zal  denken...

Je zal kijken...

Je zal Horen ..

Je zal Proeven..

Je zal Liefhebben...

Je zal je leven leiden...

Je zal  zijn...

Je zal Jezelf zijn..

Je zal..

Je zal ooit  gelukkig zijn...

Je zal je moeten  veranderen...

Jij  zal je leven  eindelijk echt leven als je  denkt aan die kinderen en mensen  ergens , die heel erg  arm zijn...

 

Geïnspireerd door het liedje living in Darfur van  Mattafix ;-) Smile

 

Denk erover!

 

 Kusjes,

Astridje

11:54 Gepost door Astridje in Astrid | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

20-11-07

NachtBestemming...

Als ik in de hemel kijk,

zie ik glinsterende lichtjes..

En die lichtjes zijn speciaal...

Niet zoals een lamp ofzo..

Mooier...

Spetterender...

 Geweldig..

En als ik in de hemel kijk,

zie ik een halve maan...

Raar , maar echt waar!

En als ik in de hemel kijk,

dan zie ik jou!

Hemelsmooi!

Mega spetterdd...

SUPER geweldig..

Jaa zoo ben jy..

 

17:14 Gepost door Astridje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-11-07

Engeltje

 Tranen onuitgenodigt druipend over mijn wangen...

Ik begrijp haar wel..

Toch mis ik haar..

Rond deze tijd denk ik vaak aan haar..

Bijna 1 jaar moest ze gaan..

Zo moest het..

Jammer maar  nu niets meer aan te veranderen..

Ik mis haar...

Ik mis haar verschrikkelijk...

Mama, Ik mis je!

12:55 Gepost door Astridje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

28-10-07

Gedicht:

Zwarte ogen..

Blauwe lippen

Roos gras

Rode Bomen

Einde van de wereld...

 Het kan niet...

 

Wat het einde bestaat niet...

 

xxx Astridje

10:29 Gepost door Astridje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-10-07

Hoofdlekker 2

Hééj,

Kga vandaag verder met men verhaal...:

Maar Ach... Toch dacht ik nog veel... Veel ana hem en aan haar..

Zij had hem weer afgenomen ik werd er helemaal zot van mijn hard ging tekeer als een bezetene als ik eraan dacht!Ik was het beu!Helemaal beu! Ik moest weg gerake uit deze wereld... WEG...Ksprong op van het gras begon te lopen naar het dok... Ik was het beu... Ik sprong.. Ik raakte het water en dankzij de stenen aan mijn voeten ging ik dood...En weg was  ik ... Voor eeuwig...

 

Zoo  dit was het verhala kvind het best wel triestig...

Maar jahh!!!

 

XXXXXXXXXXXAstridje Lachend

09:36 Gepost door Astridje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |